
* Dowiedz się więcej o przewodniku.
Otyłość to choroba cywilizacyjna krajów rozwiniętych, która w coraz większym stopniu dotyczy też naszego społeczeństwa. Ludzie cierpiący z powodu zbyt dużej wagi często „pracują” na nią przez lata, lekceważąc związane z nią zagrożenia. Niesłusznie - nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko występowania wielu poważnych chorób. Aby się ich ustrzec, trzeba poznać kilka podstawowych faktów dotyczących otyłości.
Otyłość to choroba, której przyczyną jest długo utrzymujący się dodatni bilans energetyczny, czyli stan, w którym przyjmujemy z pożywieniem więcej energii niż spalamy w ciągu dnia. Nadmiar tej energii jest przekształcany w tkankę tłuszczową.
Wyróżnia się trzy stopnie otyłości, z których każdy kolejny oznacza większą masę ciała w stosunku do jego wysokości, co określa współczynnik BMI:

Jak widać samodzilelne obliczenie własnego BMI nie jest trudne. Wystarczy wagę wyrażoną w kilogramach (np. 69,8 kg) podzielić przez iloczyn wzrostu wyrażony w metrach (np. 1,74m x 1,74m = 3,0276). W konsekwencji w podanym przykładzie BMI wynosi 23,05 (69,8 podzielone przez 3,0276 daje właśnie 23,05)
Określone wartości współczynnika BMI mogą wskazywać na:
| BMI poniżej 18,4 | - niedowaga |
| BMI od 18,5 do 24,9 | - prawidłowa waga |
| BMI od 25,0 do 29,9 | - otyłość I stopnia - nadwaga |
| BMI od 30,0 do 39,9 | - otyłość II stopnia - otyłość |
| BMI powyżej 40,0 | - otyłość III stopnia - otyłość olbrzymia |
Pierwszy stopień podwyższonej wagi ciała to właśnie nadwaga, zaś kolejne to otyłość i otyłość olbrzymia. Współczynnik BMI nie jest jednak bezbłędny - może być mylący w przypadku kulturystów, u których dużą część masy ciała stanowią mięśnie, a nie tłuszcz. Dokładniejszą, lecz trudniejszą do zastosowania metodą oceny masy ciała jest wskaźnik określający zawartość tłuszczu w ciele.
Tendencja do tycia wzrasta wraz z wiekiem, dlatego im wcześniej zorientujemy się, że grozi nam otyłość tym lepiej - z czasem coraz trudniej będzie nam zrzucić zbędne kilogramy. Wyróżnia się otyłość androidalną i gynoidalną. Pierwsza z nich, to otyłość, która przejawia się nadmierną ilością tłuszczu w okolicy brzucha - tzw. otyłość typu jabłko. Druga natomiast - typu gruszka, cechuje się występowaniem nadmiernej ilości tłuszczu w okolicy ud i pośladków. Zdecydowanie groźniejsza jest otyłość typu jabłko, ponieważ zwiększa ryzyko zachorowań na choroby metaboliczne.
![]() |
![]() |
Nadwaga i otyłość mają różne przyczyny. Oto najważniejsze z nich:
Otyłość to poważne zagrożenie dla zdrowia. Może prowadzić do wielu poważnych chorób, takich jak cukrzyca i nadciśnienie tętnicze, a także choroby serca, czy pęcherzyka żółciowego, a nawet choroby nowotworowe.
Jak już wspomnieliśmy, osoby z otyłością typu jabłko są bardziej narażone na część z tych schorzeń. Usytuowanie tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha nie sprzyja procesom metabolicznym, w konsekwencji zwiększając prawdopodobieństwo wystąpienia nadciśnienia tętniczego bądź cukrzycy. Osoby otyłe chorują na nadciśnienie od 2 aż do 6 razy częściej niż osoby szczupłe. Ponadto, otyłe kobiety mogą mieć większą skłonność do artretyzmu i zaburzeń miesiączkowania, zaś w wieku pomenopauzalnym zwiększa się u nich ryzyko wystąpienia raka sutka.
Wymieniając zagrożenia związane z otyłością, nie należy też zapominać o tych, które co prawda nie dotyczą bezpośrednio zdrowia, ale w znacznej wpływają na nasz komfort życia. Często zdarza się, że otyła osoba spotyka się z nietolerancją towarzyską. Taka sytuacja może być źródłem stresu i niekorzystnie wpływać na stan psychiczny i emocjonalny człowieka.
Jak walczyć z otyłością?Kluczowe, zarówno w zapobieganiu jak i w leczeniu otyłości, są prawidłowe nawyki żywieniowe. Ze względu na to, jak ciężko zmienić przyzwyczajenia, najlepiej byłoby kształtować te prawidłowe nawyki już od wczesnych lat dziecięcych. Nie znaczy to jednak, że dojrzałe osoby nie mają szans na zmianę stylu życia na taki, który sprzyjałby osiągnięciu optymalnej wagi.
Równie ważne jak stosowanie się do wymogów odpowiedniej diety, jest aby unikać szkodliwych dla zdrowia metod odchudzania. Przede wszystkim należy wystrzegać się modnych diet, opartych na rezygnacji z dużej grupy produktów spożywczych. Mogą one pomóc w zmniejszeniu naszej wagi, ale kosztem zdrowia. Przykładowo, diety owocowo-warzywne mogą skutkować niedoborami białka, co jest szczególnie niebezpieczne u dzieci i dorastającej młodzieży. Z kolei diety ograniczające spożycie węglowodanów, za to pozwalające na spożywanie tłuszczów i białek bez ograniczeń, mogą przyczynić się to wystąpienia miażdżycy.